5 եղանակ, թե ինչպես լրագրողները կարող են ավելի հավասարակշռված դարձնել աշխատանք-կյանք կապը

« Դժվար է մեզ՝ լրագրողներիս եւ աշխատանքով տարված ցանկացած մարդու համար հավասարակշռություն գտնել մեր խելագար եւ լարված կյանքում »

Վերջերս կեսօրերից մեկին դուրս եկա հյուրանոցից եւ քայլեցի South Beach-ի Art Deco պատմական թաղամասով` հետեւելով օվկիանոսի կորին, որը տանում էր դեպի South Pointe այգի: Ծնողներս Մայամին ընտրել են որպես ընտանիքի վերամիավորման վայր, ես էլ ժամանակ էի սպանում, մինչեւ հարազատներս կժամանեին:

Այգում տեսա մարդկանց, ովքեր զբաղվում էին յոգայով: Մի կին բլրի գագաթին նստած գիրք էր կարդում: Հսկայական երթուղային նավը անցնում էր լայն նեղուցով: Ճայերը թռչում էին երկնքում: Մի տղա ափին պտտվում էր ալիքների մեջ:

Ես փորձեցի հիշել ինձ նրա տարիքում, ներքին ձայնս ասում էր՝ քիչ աշխատիր, շատ խաղա, քիչ աշխատիր, շատ խաղա…

Դժվար է մեզ՝ լրագրողներիս եւ աշխատանքով տարված ցանկացած մարդու համար հավասարակշռություն գտնել մեր խելագար եւ լարված կյանքում:

Դուք չեք հասկանում, թե որքան հոգնած եք եւ ինչ անջատված եք դարձել կյանքից, մինչեւ պարզապես չեք կանգնում եւ վայելում օրը:

Ես որեւէ անսխալական բաղադրատոմս չունեմ, թե ինչպես հավասարակշռություն մտցնել  մեր լրագրողական կյանքում: (Ճակատագրի հեգնանքով սա գրում եմ Մայամիում ընթրելու համար եղբորս, հարսիս եւ 4 ասմական զարմուհուս սպասելու ընթացքում):

Ես նույնիսկ վստահ չեմ, որ լրագրողները կարող են իրապես եւ հետեւողականորեն գտնել նման հավասարակշռություն: Սակայն մի քանի եղանակ կա աշխատանքից դուրս մեր կյանքը ժամանակ առ ժամանակ պահպանելու համար:

Ահա մի քանի գաղափար.

Շաբաթական մի քանի ժամով ազատվեք թվային սարքերից: Ես ինձ հետ հեռախոս չեմ վերցնում, երբ գնում եմ վազելու կամ մարզասրահ: Դա այն ժամանակն է, որը ես պահում եմ միայն ինձ համար, դրա համար ես մեկ-երկու ժամով անջատվում եմ թվային աշխարհից: Ես նաեւ փորձում եմ չնայել հեռախոսիս, երբ ճաշում եմ ընկերներիս հետ (եթե, իհարկե, նրանք չեն նայում իրենց հեռախոսներին): Կարո՞ղ եք ձեզ թույլ տալ շաբաթական մի քանի ժամով բաժանվել ձեր սարքից:

Վերաբացահայտեք, թե ինչ էիք սիրում փոքր ժամանակ: Ես միշտ հարցնում եմ ընկերներիս ու գործընկերներիս, թե որն էր նրանց հոբբին, երբ երեխա էին: Որոշակի ժամանակ հատկացրեք դրան` լինի դա դաշնամուր նվագել, օրագիր վարել, երգել, պարել, նկարել, գեղարվեստական գրականություն կարդալ, երաժշտություն լսել. ամենայն հավանականությամբ, դուք թույլ եք տվել, որ այս հետաքրքրությունները թաքնվեն ձեր զբաղված չափահաս կյանքում: Ես կոչ եմ անում նորից վայելել այդ հետաքրքրությունները: Հաճախ այն օգնում է հիշել, թե ով եք (կամ ով եք եղել) աշխատանքից դուրս:

Թույլ տվեք ձեզ ֆանատիկ դառնալ: Կարծում եմ՝ այդ կպչուն մտքերը կարող են լավը լինել (քանի դեռ չեն բերում հետապնդման): Ես Dallas Mavericks-ի անկոտրում երկրպագուն եմ եղել վերջին 12 տարիների ընթացքում:

Իմ ֆանատիկությունն ինձ օգնել է հարկ եղած դեպքում հանգստանալ եւ միավորված լինել Dallas Mavericks -ի այլ ֆաների հետ թիմի բոլոր վերելքների եւ վայրէջքների ժամանակ: Սա նաեւ նշանակում է, որ տարեկան առնվազն 20-25 անգամ ես պետք է աշխատանքս երկրորդ պլան մղեմ եւ գործեմ թիմիս համար՝ ներկա գտնվելով նրա խաղին կամ նայելով այն հեռուստացույցով ընկերոջս տանը: Ես գիտեմ մարդկանց, ում համար սեւեռուն գաղափար է դարձել ֆուտբոլի համայնքային լիգան, այգեգործությունը կամ սերիալը: Կարծես թե դա ստացվում է նրանց պարագայում:

Ազատ ժամանակը անցկացրեք մարդկանց հետ, ովքեր լրագրող չեն: Թեեւ լրագրող աշխատելը կարող է շատ հետաքրքիր լինել, սակայն կասկածներ ունեմ, որ մենք կարող ենք շատ ձանձրալի լինել, հատկապես երբ ամբողջ ժամանակ խոսում ենք գործից: Ես գիտեմ մի երիտասարդ լրագրողի, ով բազմազան ընկերներից բաղկացած շրջապատ է ստեղծել վազքի ակումբի եւ ամենշաբաթյա ճաշի խմբի միջոցով:

Սա ավելի առողջ է թվում, քան ազատ ժամանակը մի խումբ լրագրողների հետ անցկացնելը, ովքեր անընդհատ խոսում են իրենց ոլորտի անկման մասին: Մեկ այլ խորհուրդ. առնվազն տարին մեկ անգամ հանդիպեք ձեր համալսարանական կամ դպրոցական հին ընկերներին: Նրանց իսկապես քիչ է հետաքրքրում ձեր լրագրողական աշխատանքը, նրանք ձեզ կհիշեցնեն (լավ կամ վատ), թե ով էիք, երբ ավելի երիտասարդ էիք:

Գնացեք որեւէ նոր տեղ: Ես առնվազն տարին մեկ անգամ փորձում եմ գնալ արտասահման, դա ստիպում է ինձ դուրս գալ առօրեականությունից, եւ սա համեստ փորձառություն է հասկանալու, թե ինչ է կատարվում տարբեր մշակույթներում:

Ճամփորդությունը սնում է իմ կյանքը. այն նշանակության եւ ձեռքբերման զգացողություն է տալիս իմ կյանքին լրագրությունից դուրս: Բայց պարտադիր չէ աշխարհի ծայրը հասնել նման էֆեկտ ստանալու համար: Պարզապես գիտակցված ջանք գործադրեք ժամանակ առ ժամանակ որեւէ նոր տեղ այցելելու համար՝ գուցե դա լինի ձեր քաղաքի անծանոթ թաղամասը:

Արկածի հնարավորությունը կօգնի ներդաշնակություն մտցնել ձեր կյանքում, այն նույնիսկ կարող է օգնել ձեզ ավելի լավ լրագրող դառնալ:

Բնօրինակը հրապարակվել է անգլերենով Poynter-ում:

Հեղինակ՝ Թոմ Հուանգ
Թարգմանեց՝ Աննա Բարսեղյանը

Comments

Մեկնաբանել

Refresh Type the characters you see in this picture. Type the characters you see in the picture; if you can't read them, submit the form and a new image will be generated. Not case sensitive.  Switch to audio verification.
                                

lara escort antalya yeni escort porno porno sikiş sikiş sikiş yeni porno esmer porno porno porna yeni porno sarışın porno sikiş porno hd porno yeni porno

 Media.am by Media Initiatives Center is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License
Reproduction in whole or in part without reference is prohibited.

Creative Commons License

lara escort antalya yeni escort porno porno sikiş sikiş sikiş yeni porno esmer porno porno porna yeni porno sarışın porno sikiş porno hd porno yeni porno